Geçiş metalleri, periyodik tabloda IB ile VIIIB arasındaki gruplarda bulunur
Ayrıca, f-blok elementleri (lantanitler ve aktinitler) de geçiş metalleri olarak kabul edilir
Geçiş metalleri, periyodik tablonun d-blokunda yer alan ve genellikle sert, yüksek erime noktasına sahip, manyetik ve çok sayıda oksidasyon durumu gösteren elementlerdir. Bazı geçiş metalleri: demir (Fe); nikel (Ni); bakır (Cu); skandiyum (Sc); titanyum (Ti); vanadyum (V); mangan (Mn); kobalt (Co); çinko (Zn). Geçiş metalleri, d ve f orbitallerine elektronların girmesine karşılık gelir.
8 tane metal grubu, periyodik tablonun A grupları olarak adlandırılır ve şu şekildedir: 1. 1A Grubu: Alkali Metaller. 2. 2A Grubu: Toprak Alkali Metaller. 3. 3A Grubu: Toprak Metalleri (veya Bor Grubu). 4. 4A Grubu: Karbon Grubu. 5. 5A Grubu: Azot Grubu. 6. 6A Grubu: Oksijen (veya Kalkojen) Grubu. 7. 7A Grubu: Halojenler. 8. 8A Grubu: Soygazlar. B grupları ise geçiş metalleri ve iç geçiş metalleri olarak adlandırılır.
En önemli geçiş metali olarak demir (Fe) öne çıkmaktadır. Demir, d-bloku geçiş metalleri arasında en yaygın kullanılanıdır.
Metal grupları, periyodik tabloda ortak kimyasal özelliklere göre belirlenen düşey sıralar olan gruplar bazında belirlenir. Periyodik tabloda 8 tane A grubu ve 10 tane de B grubu vardır. Metallerin sınıflandırılması, onların kimyasal ve fiziksel özelliklerine göre yapılan bir ayrımdır. Metallerin sınıflandırılması şu şekildedir: Ana grup metalleri. Geçiş metalleri. Nadir toprak metalleri. Ayrıca, metaloidler, metaller ile nonmetaller arasında bir geçiş bölgesinde yer alarak bu iki grubu birbirine bağlar.
B grubu elementlerinin tamamı metaldir. B grubu elementlerine geçiş metalleri de denir. B grubu elementlerinden bazıları şunlardır: kobalt; demir; nikel; krom; molibden; volfram.
1. ve 2. sıra geçiş metalleri arasındaki bazı farklar: Atom Yarıçapı: 5. ve 6. periyotlar arasında (2. ve 3. sıra geçiş metalleri) büyük bir artış varken, 4. ve 5. periyotlar arasında daha az bir artış görülür. Yükseltgenme Basamakları: 2. ve 3. sıra geçiş metalleri, daha fazla sayıda farklı yükseltgenme basamağına sahip olabilir. Bileşiklerin Özellikleri: 2. ve 3. sıra geçiş metallerinin düşük değerlikli bileşiklerinde genellikle metal-metal bağları bulunurken, birinci sıra geçiş metallerinde genellikle +2 ve +3 yüklü iyonlar ve daha yüksek değerliği olan okso iyonlar oluşur. Erime ve Kaynama Noktaları: 2. ve 3. sıra geçiş metallerinin atomlaşma enerjileri, birinci sıra elementlerinkinden yüksektir.
Geçiş metalleri ve yarı metaller arasındaki temel farklar şunlardır: 1. Geçiş Metalleri: - Çoklu oksidasyon durumları: Birden fazla elektron kaybedebilir ve farklı oksidasyon durumlarında bulunabilirler. - Renkli bileşikler: D elektronları enerji seviyesi geçişleri için görünür ışığı emerek renkli bileşikler oluştururlar. - Katalizör olarak kullanım: Yaygın olarak katalizör olarak kullanılırlar. - Erime ve kaynama noktaları: Genellikle yüksek erime ve kaynama noktalarına sahiptirler. 2. Yarı Metaller: - Hem metal hem de ametal özellikleri: Hem metal hem de ametal özellikleri gösterirler. - Elektrik iletkenliği: Elektriği metallerden kötü, ametallerden ise iyi iletirler. - İletkenlik değiştirilebilirliği: İletkenlikleri değiştirilebilir. - Kullanım alanları: Diyot ve transistör gibi modern elektronik parçaların ham maddeleridir. Özetle, geçiş metalleri genellikle daha yüksek yoğunluk, erime ve kaynama noktalarına sahip olup, çoklu oksidasyon durumları ve renkli bileşikler oluştururken; yarı metaller, hem metal hem de ametal özelliklerini taşır ve iletkenlikleri değiştirilebilir.
Eğitim
G ağırlık mı kütle mi?
Göz kasları nelerdir?
Fotosentezde fosforilasyon nerede gerçekleşir?
Hafıza teknikleri için hangi kitap?
Floem nedir?
Goethe sertifikası kaç yıl geçerli?
Güneş sistemi ile ilgili kısa sorular nelerdir?
Gümüşhane Üniversitesi obs'ye nasıl girilir?
Haftalık en fazla kaç ders olur?
Hale Bopp kuyruklu yıldızı ne zaman gelecek?